liturgi lagungarriak

 

A) APAIZAREN MONIZIOAK

 

AGURRA ETA SARRERA

Biziaren Jainkoa, "heriotzaren lokarriak etenez" Jesu Kristo berpiztu duena, bego zuekin!

 

Pazkoko hirugarren igande honen mezua josten duen haria hauxe dugu: Jesus bizi da; ez da, beraz, hila dagoen norbait. Bizi da eta bere bizia guregan bizi du.

Bera bidera ateratzen zaigu. Bere hitzaz gure barrena sutzen digu eta bere dohainez berritu egiten gaitu. Eta, horrela, geure bidean aurrera egin dezakegu.

 

Ospaketaren atarian Jaunaren ospe dirdaitsua kantatu behar dugu. Berak, berpizturik, erruki izango digu. Kanta dezagun pozik pazko-gorespena.

(Aintza)

 

 

PREFAZIOA

Emausko hartan bezalaxe, gaur ere Jauna ogia zatitzean ezagutzen dugu. Eskerrak ematerakoan, eska diezaiogun Berarekin topo egiteko grazia, bai Eukaristia honetan bai gure bizitza guztian.

 

 

GURE AITA

Jesusek irakatsi zigun bezala, eska dezagun eguneroko ogia, gure biderako behar dugun ogia,  besteekin banatu behar dugun ogia.

 

 

HONA HEMEN

Hona Jesu Kristo berpiztua, guregatik hil zena eta betirako bizi dena. Zoriontsuak honen mahaira gonbidatuok!

 

 

 

 

 

B) IRAKURGAIEN MONIZIOAK

1) Lehen kristau elkartearen historia entzuten ari gara igandeotan. Pedroren hitzak lehen predikazioaren ardatza zein zen esango digu: Nazareteko Jesusen notizia hain justu, Berpiztuaren mezua.

 

2) Pedrok, gure fedeari eta gure esperantzari dagokion eran bizitzera dei egiten digu gaur ere.

 

 

 

 

 

HERRI-OTOITZA

 

Emausko ikasle haiek bezala, eska diezaiogun Jaun berpiztuari geldi dadila gurekin: geldi dadila Elizan, geldi dadila gure munduan.

 

• Otoitz egin dezagun Jaunaren bila ibili bai, baina aurkitzen ez dutenen alde: Jesu Kristoren Ebanjelioan bizitzarako bidea  aurki dezaten. Eska diezaiogun Jaunari.

 

• Otoitz egin dezagun gizon eta emakume behartsuenen alde: behar duten laguntza eta solidaritatea aurki ditzaten.

 

• Gogoan izan ditzagun pazko garaian lehenengo aldiz Eukaristia ospatuko duten haurrak: gure bizilegez, Jesu Kristorengan beren ibilbiderako gidaria topa dezaten.

 

• Otoitz egin dezagun gaixotasunak tristetzen dituenen alde, etsi dutenen alde: beren bide latzera Jesus berpiztua ager dakien, bihotzean beroa sentiaraziz.

 

• Otoitz egigun gure elkarte honen alde eta ospaketa honetan gauden guztion alde: gure eguneroko bizitzan Jesu Kristo bidelagun senti dezagun.

 

Jauna, zaude gurekin eta argi gaitzazu Euskaristia honetan eta gure eguneroko bizitzan zure presentzia suma dezagun. Jesu Kristo gure Jaun berpiztuaren bitartez.

 

 

 

 

 

HOMILIA

Bizitza bidea da. Kristau-bizitza ere bidea da. Jesus Jerusalena bidean ikusten dugu beti Ebanjelioan. Jerusalenen burutu behar duen Pazkora bidean. Gaurko Ebanjelioan ikusi ditugun bi ikasleak, berriz, Jerusalendik kanpora bidean dihoaz. Kontrako bidea egiten ari dira. Pazkora hurbilarazi behar zituen bideak, urrutiratu egiten ditu. Inolako zalantzarik gabe, ikasle hauen bidean frustrazio handi bat sumatzen dugu, eta etsi egin dutela ematen du.  "Gertakizun guztietaz elkarrekin hizketan zihoazen".

 

Frustrazio edo etsipen horren adierazgarri ederra hortxe daukagu, Jesusi buruz esaten dutenean: "Guk Israel askatuko zuena bera zela uste genuen; baina hirugarren eguna da hori gertatu zela". "Bera zela... uste genuen... hirugarren eguna da...". Ikasle hauen bihotzek etsi egin dute. Eta beren artean dakarten elkarrizketa horretan tristura eta hutsune handiegia sumatzen dugu. Lehen Jesusekin Jerusalenerako bidea egin zuten ikasleok, berriz bueltan datoz. Ilusiotik bueltan. Beren itxaropen guztiak, beren espektatiba guztiak hutsean geratu dira. Ez dago zer eginik.

 

Eta beren etsipenari begira baitoaz, beren barrura bilduta baitoaz, ezin dute Jesus ezagutu. Lehen Jerusalenerako bidean bidelagun izan zutena, oraingo beren etsipen-bidean ere lagun dute, bidelagun. Gertatu denaren haria ezin dute ikusi. Beren barrena erabat ilundua, erabat itsua, daukate. Baina Jesus ondoan jarri zaie. Eta Jesusek pixkanaka bi ikasleen bihotza argituko du. Liburu santuetan esana zegoena gogora ekarriz, Jainkoaren asmoaren norabideak zehaztuz eta, batez ere, ogia zatituz, haien bihotzetan sua sortuko da, dena berritzen duen sua, etsipena erretzen duen sua. Berriro ere, Jerusalena bidean jarriko dituen sua.

 

Entzule fededun, ikasle hauei gertatua, nolahala guztiongan ere gertatzen da. Fedeak, bere hazkuntzan eta hezkuntzan, frustrazioak sufritu beharra dauka. Ikasle haiek bezala, guk ere Jesusen irudia geure neurrira egokitzen dugu. Jesusengan berarengan sinestu ordez, harengandik espero ditugun gauzetan sinesten dugu. Jesusekiko geure sinesten dugu, berarengan sinetsi ordez. Eta horrek erori beharra dauka. Eta guk geuk Jesusi buruz eratutako ilusioak erortzen zaizkigunean, nolabaiteko etsipena sor daiteke: Jesusek ez digu ematen beragandik espero genuena, fedeak ez du erantzuten, Jesusen jarraitzaile izateak ez du ezer ematen... Uste genuen...  Hirugarren eguna da...

 

Eta espektatibak erorita, biluzik geratzen garenean, dena bukatu dela uste dugunean, aurrera-pauso ikusgarria emateko aukera sortzen da: Jesusekin topo egin dezakegu. Harengandik espero ditugunak hutsean geratzen zaizkigunean, berarekin egin topo, bera ezagutu. Eta berriro ere Jerusalena begira jarri, baina argitasun berriaz. Berriro ere Jerusalena bidean, baina ez handik ezer espero dugulako, baizik han hil eta piztu zenarekin elkartasunean bizi nahi dugulako. Eta hor fedearen martxak, fedearen prozesuak, beste sakontasun bat hartzen du. Bizitzako bideak beste sentidu bat hartzen du.

 

Ikasle haientzat bezalaxe, guretzat ere inportantea da Jainkoaren hitza, Liburu santua. Eta inportantea da ogiaren zatitzea. Jesusen presentziaren bi adierazgarri garrantzizkoak. Eta inportantea da fededunen elkartea. Hiru gauza hauek falta badira, oso da zaila fedean aurrera egitea. Jainkoaren hitza sarri hausnartuz, Eukaristia ospatuz, elkartearen fedezko testigantza entzunez... horrela bakarrik gainditu ditzakegu gure fedeak sufritzen dituen frustrazio eta erorialdiak. Aurrera ematen den pausoak zerbait uzten du beti atzean. Geldirik dagoenak ez du ezer uzten atzean. Baina Jainkoaren hitzaz argiturik, jakin beharko genuke  Jesus berpiztua gurekin doala antzematen. Eta harekiko elkartasunean hazi egin beharko genuke.

 

Gaur ere elkarrekin gaude ospaketa honetan. Agian aste honetan ere, gure lanean edo gure gaixoaldian edo gure sufrimenduan, gure fedeak igoal etsi egingo zuen. Agian Jerusalemerako bidea utzi eta atzera egiteko tentaldia sentituko genuen. Eta igoal ez genuen Jesus gure bidelagun sentituko. Baina, entzule fededun, Jainkoaren Hitz honek ez al ditu argitzen zure etsipenak? Zatitzera goazen ogi honek ez al dizu Jesus bera ezagutzera ematen? Ez al duzu Pazkoaren sua sentitzen? Berriro ere, Jerusalena bidean jarri behar dugu. Berriro ere elkartera itzuli behar dugu. Berriro ere, barnean sentitzen dugun suak eraginda, eguneroko eginkizunera, eman zaigun misiora itzuli behar dugu.  Horixe da Pazkoa. Horixe da Jesusekin elkartasunean bizitzea.

 

Hauxe dugu gure poza, entzule adiskide! Gure fedea aitortu eta ogia zatitu behar dugu. Jaun berpiztuak argi diezazkigula gure barrenak gure fedearen bideak argitzeko. Bizitza bidea baita. Kristau-bizitza ere bidea baita.

FaLang translation system by Faboba

Utilizamos cookies propias y de terceros para fines analíticos y para mostrarle publicidad personalizada en base a un perfil elaborado a partir de sus hábitos de navegación (por ejemplo, páginas visitadas). Puede aceptar todas las cookies pulsando el botón "Aceptar" o configurarlas o rechazar su uso pulsando el botón "Configurar". Puede obtener más información o cambiar posteriormente los ajustes en nuestra Política de Cookies.